Tου Μιχάλη Μαίλλη*
Από 18 χρόνων οι σχέσεις μου με τη Γερμανία υπήρξαν στενές και καθοριστικές. Σπουδές, εργασία ως μηχανικός σε γερμανικά εργοστάσια και αργότερα συνεχής και αδιάκοπη επιχειρηματική συνεργασία. Από τη 10ετία του ’80 διετέλεσα μέλος του Ελληνογερμανικού Βιομηχανικού και Εμπορικού Επιμελητηρίου, όπου τα τελευταία 12 χρόνια ήμουν πρόεδρος. (Να σημειώσω ότι και ο παππούς μου ήταν ιδρυτικό μέλος του Ελληνογερμανικού Επιμελητηρίου στο Βερολίνο το 1924.)
Ολοι στο Ελληνογερμανικό Επιμελητήριο πιστέψαμε βαθιά και πάντα πιστεύουμε στο ευρωπαϊκό όραμα και στις ευρωπαϊκές αξίες. Σήμερα διακατέχομαι από έντονη απογοήτευση, αλλά και θυμό, και δεν είμαι ο μόνος. Αισθάνομαι προσωπικά προδομένος διαπιστώνοντας με έκπληξη ότι η φίλη Γερμανία προτάσσει τα στενά οικονομικά και εμπορικά συμφέροντά της πάνω από όλα.
Θεωρώ αδιανόητο στη σημερινή παράφορη και συνεχή παραβίαση που δέχεται η Ελλάδα, κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης, στα κυριαρχικά δικαιώματά της από την Τουρκία, η Γερμανία, ηγετική χώρα στην Ευρωπαϊκή Ενωση, σε αντίθεση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, να σφυρίζει αδιάφορα, να μην παίρνει ξεκάθαρη θέση, αλλά ακόμα και να εξοπλίζει τον επιτιθέμενο.
* Ο κ. Μιχάλης Μαΐλλης είναι επίτιμος πρόεδρος του Ελληνογερμανικού Επιμελητηρίου.
