Περίπου 530 επείγουσες διακομιδές την ημέρα προς τα νοσοκομεία της Αττικής πραγματοποιεί το ΕΚΑΒ. Σχεδόν 28.000 μέσα σε δύο μήνες.
Οι αριθμοί αποκαλύπτουν έναν διαρκή επιχειρησιακό αγώνα για τα ασθενοφόρα και τα πληρώματα του Εθνικού Κέντρου Άμεσης Βοήθειας (ΕΚΑΒ), που καλούνται να ανταποκριθούν σε έναν τεράστιο όγκο περιστατικών, ενώ η διαθεσιμότητά τους εξαρτάται από τον χρόνο που απαιτεί κάθε αποστολή.
Όπως προκύπτει από τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή του το ygeiamou.gr, από την 1η Σεπτεμβρίου έως το τέλος Οκτωβρίου 2026, το τηλεφωνικό κέντρο του ΕΚΑΒ στην Αθήνα δέχθηκε περί τις 53.000 με 58.000 κλήσεις, δηλαδή 1.000 με 1.100 ημερησίως. Περίπου 600 κλήσεις την ημέρα αφορούσαν σε επείγοντα περιστατικά, αντιπροσωπεύοντας το 55% έως 60% του συνολικού όγκου. Στο ίδιο διάστημα πραγματοποιήθηκαν περίπου 28.000 επείγουσες διακομιδές προς νοσοκομεία του Λεκανοπεδίου.
Η πίεση στα εφημερεύοντα νοσοκομεία της Αθήνας, ωστόσο, δεν αποτυπώνεται μόνο σε αυτές τις διακομιδές. Στα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ) προσέρχονται καθημερινά και ασθενείς με ίδια μέσα, αυξάνοντας τον συνολικό αριθμό των ανθρώπων που χρειάζονται άμεση αξιολόγηση και περίθαλψη. Παράλληλα, το ΕΚΑΒ καλείται να εξυπηρετήσει ανάγκες που δεν περιορίζονται στα επείγοντα περιστατικά.
Μία διακομιδή δεν σημαίνει πάντα μία αποστολή. Ασθενείς που μεταφέρονται αρχικά σε ένα εφημερεύον νοσοκομείο μπορεί να χρειαστεί να διακομιστούν στη συνέχεια σε δεύτερο, όταν διαπιστωθεί ότι απαιτείται ιατρός άλλης ειδικότητας ή εξειδικευμένη νοσηλεία. Οι λεγόμενες και δευτερογενείς διακομιδές μπορεί να πραγματοποιηθούν ακόμη και μέσα στην ίδια εφημερία. Για το ίδιο περιστατικό απαιτείται, επομένως, νέα κινητοποίηση ασθενοφόρου και πληρώματος.
Το παραπάνω φαινόμενο, σύμφωνα με τους εργαζόμενους στο ΕΚΑΒ, σημαίνει περισσότερο χρόνο στον δρόμο, νέες παραλαβές και παραδόσεις ασθενών και μεγαλύτερη διάρκεια απασχόλησης των διαθέσιμων δυνάμεων. Όσο ένα ασθενοφόρο παραμένει δεσμευμένο, δεν μπορεί να ανταποκριθεί σε άλλο περιστατικό. Η περιοχή από την οποία ξεκίνησε η αποστολή μένει προσωρινά με λιγότερες διαθέσιμες δυνάμεις, ενώ αυξάνεται η πίεση στα πληρώματα που εξακολουθούν να επιχειρούν.
Καθοριστικός παράγοντας δεν είναι, συνεπώς, μόνο ο αριθμός των διακομιδών, αλλά και ο συνολικός χρόνος που απαιτεί κάθε περιστατικό. Έτσι, γίνεται κατανοητή η δουλειά που έχουν κάθε μέρα οι διασώστες αλλά και οι προκλήσεις που έχουν να διαχειριστούν ώστε να μπορούν να ανταπεξέλθουν με τον καλύτερο τρόπο σε όλες τις κλήσεις.
Οι χρόνοι αναμονής και παράδοσης στα νοσοκομεία μπορούν να κρατήσουν τα ασθενοφόρα εκτός επιχειρησιακής δράσης για μεγαλύτερο διάστημα. Όταν οι καθυστερήσεις και οι διαδοχικές μεταφορές συσσωρεύονται, η διατήρηση της κάλυψης σε όλη την Αττική γίνεται δυσκολότερη και μπορεί να απαιτηθεί ανακατανομή των διαθέσιμων δυνάμεων.
Τα παραπάνω εξηγούν πιθανές καθυστερήσεις στην ανταπόκριση των ασθενοφόρων, για παράδειγμα σε όχι και τόσο επείγοντα περιστατικά, και αναδεικνύουν τη ανάγκη ενίσχυσης στόλων και πληρωμάτων της δύναμης του ΕΚΑΒ στην Αττική.
Και αυτά είναι μόνο ένα μέρος της συνολικής επιβάρυνσης. Στις επείγουσες αποστολές προστίθενται οι διακομιδές χρονίως πασχόντων, οι μεταφορές για εξετάσεις και θεραπείες, τα προγραμματισμένα ραντεβού και οι αεροδιακομιδές, οι οποίες απαιτούν συντονισμό και συχνά τη συνδρομή επίγειων ασθενοφόρων για την παραλαβή ή την παράδοση ασθενών.
Με βάση τα παραπάνω, οι αριθμοί του συγκεκριμένου διμήνου καταγράφουν μόνο την επείγουσα πλευρά της δραστηριότητας του ΕΚΑΒ. Δεν περιλαμβάνουν το σύνολο των μεταφορών και του χρόνου που δεσμεύεται για κάθε αποστολή, δείχνοντας τον πραγματικό φόρτο του Κέντρου. Η πραγματική πίεση στο ΕΚΑΒ δεν μετριέται μόνο με τις κλήσεις που φτάνουν στο τηλεφωνικό κέντρο ή τους ασθενείς που μεταφέρονται. Μετριέται και με τα ασθενοφόρα που παραμένουν απασχολημένα, τα πληρώματα που καλούνται να καλύψουν διαδοχικές ανάγκες και τις δυνάμεις που πρέπει να παραμένουν διαθέσιμες για το επόμενο επείγον περιστατικό.
