Εν μέσω της πολιτικής σύγκρουσης και για τις υποκλοπές, ο Γρηγόρης Δημητριάδης μιλά για πρώτη φορά για την πολύκροτη πολιτική και νομική υπόθεση λέγοντας πως ο ίδιος ανέλαβε την πολιτική ευθύνη:
«Για να προστατέψω την κυβέρνηση, τις μυστικές υπηρεσίες, την παράταξη μου αλλά πάνω από όλα την πατρίδα», όπως αναφέρει στη συνέντευξή του στην εφημερίδα Real News.
O κ. Δημητριάδης διατυπώνει σαφείς αιχμές για τη στάση του Νίκου Ανδρουλάκη τον οποίο μάλιστα κατηγορεί ότι πολιτεύεται με κόμπλεξ.
«Ο κ. Ανδρουλάκης έχει επιλέξει να πολιτεύεται με έναν συγκεκριμένο τρόπο, είναι μονίμως θυμωμένος και γενικώς φαίνεται ότι τρέφεται από μία τοξικότητα, την οποία ειλικρινά από ένα σημείο και μετά δεν μπορώ να κατανοήσω. Με το κόμπλεξ δεν κάνεις πολιτική» λέει ο κ. Δημητριάδης κάνοντας λόγο για «συγκεκριμένα κέντρα που καθοδηγούν πίσω από κλειστές πόρτες.
«Για να το πω ξεκάθαρα, κατά τη διάρκεια της θητείας μου χάλασα τα χατίρια της διαπλοκής που λειτουργεί ενάντια στα συμφέροντα της πατρίδας. Αυτό το επωμίζομαι και θα συνεχίσω να το κάνω. Να συγκρούομαι με τα συμφέροντα της διαπλοκής προς όφελος της πατρίδας» αναφέρει ενώ σε άλλο σημείο της συνέντευξης λέει για την ΕΥΠ:
«Η επίθεση στην ΕΥΠ και στις υπόλοιπες κρατικές υπηρεσίες ασφαλείας για μικροκομματικές σκοπιμότητες, σε καιρό πολέμου και αβεβαιότητας, ποιον στ’ αλήθεια εξυπηρετεί;».
Ο ίδιος ξεκαθαρίζει πάντως πως δεν ενδιαφέρεται να επιστρέψει σε κάποια κεντρική πολιτική θέση αλλά ούτε και ως υποψήφιος στις εκλογές.
Η δήλωση του Κώστα Τσουκαλά
Ο κ. Δημητριάδης από θέση αφ’ υψηλού στο απυρόβλητο χάρη στις μεθοδεύσεις συγκάλυψης του θείου του και Πρωθυπουργού, δίνει συνέντευξη επιδιώκοντας την πολιτική του νεκρανάσταση.
Ο «επιτελικός ωτακουστής», (εξουσιοδοτούμενος βάσει της 344 απόφασης, ΦΕΚ 2659/2021, « με εντολή Πρωθυπουργού να υπογράφει έγγραφα, πράξεις και αποφάσεις που αφορούν στην Ε.Υ.Π»), μας πληροφορεί ότι «έγινε θυσία» για να προστατεύσει την κυβέρνηση, την παράταξη, τις μυστικές υπηρεσίες και την πατρίδα (!).
Το Μέγαρο Μαξίμου οφείλει να γνωρίζει ότι πατριωτικό καθήκον δεν είναι η δημιουργία ενός παρακράτους παράνομων παρακολουθήσεων, που έθεσε σε κίνδυνο την εθνική ασφάλεια. Είναι σίγουρα, όμως, η λογοδοσία και η τιμωρία όσων το επινόησαν και χειραγωγούν τους θεσμούς για να εξασφαλίσουν την ασυλία τους.
Πάντως, αυτή η επισήμανση του κ. Δημητριάδη, έχει πολύ ενδιαφέρον:
Όχι μόνο ομολογεί ότι έχει πολιτική ευθύνη για το σκάνδαλο των παράνομων παρακολουθήσεων, η οποία προφανώς και ανάγεται στον Πρωθυπουργό αλλά στέλνει μήνυμα σε όλους τους ηθικούς αυτουργούς ότι δεν είναι διατεθειμένος να συνεχίσει να πληρώνει το τίμημα της πολιτικής αφάνειας για λογαριασμό τους.
Σε ένα κράτος δικαίου, οι μυστικές υπηρεσίες δεν προστατεύονται από τον κ. Δημητρίαδη — προστατεύονται από τη νομιμότητα και τον δημοκρατικό έλεγχο. Η επίκληση της «εθνικής ασφάλειας» για να δικαιολογηθεί η παρακολούθηση πολιτικών αντιπάλων και δημοσιογράφων δεν είναι υπευθυνότητα, είναι κανονικοποίηση αυταρχικών πρακτικών. Και η προσπάθεια του κ. Δημητριάδη να εμφανιστούν όσοι ζητούν απαντήσεις, όπως ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Νίκος Ανδρουλάκης, ως «τοξικοί» ή υποκινούμενα «κέντρα», είναι η κλασικότερη μέθοδος πολιτικής υπεκφυγής: όταν δεν μπορείς να υπερασπιστείς τις πράξεις σου, επιτίθεσαι σε όσους τις αποκαλύπτουν.
Δεδομένου ότι αποφάσισε να σπάσει δημοσίως τη σιωπή του, ας μας απαντήσει σε μερικά ερωτήματα που δεν του τέθηκαν :
-Ως προϊστάμενος της ΕΥΠ σύμφωνα με τα καθήκοντα του: γιατί παρακολουθούνταν ο κ. Χατζηδάκης, ο κ. Μυλωνάκης και στενοί τους συνεργάτες; «Προστατευόταν» η πατρίδα και τότε;
-Γνωρίζει τον κ. Ντίλιαν; Τι έχει να πει για τους ισχυρισμούς του ότι συνεργάζεται μόνο με κυβερνήσεις και κρατικές αρχές;
-Πώς εξηγεί τους κοινούς στόχους ΕΥΠ-predator;
-Ως νομικός πώς κρίνει το γεγονός ότι ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, κ. Τζαβέλλας, που άφησε την υπόθεση στο αρχείο είχε άμεση εμπλοκή στην υπόθεση καθώς με την υπογραφή του εκτελούνταν υποκλοπές;
Όσο αποφεύγει να απαντά στα επίμονα ερωτήματα, δεν δείχνει θάρρος αλλά θράσος. Το ότι αντί να λογοδοτεί, επιδιώκει εμφανή πολιτικό ρόλο, είναι το κορυφαίο στιγμιότυπο της παρακμής που βιώνει η χώρα .
Ο κ. Δημητριάδης δεν ήταν ένας απλός κομματικός στρατιώτης που «θυσιάστηκε». Ήταν ο πλέον στενός συνεργάτης του πρωθυπουργού, ο πιο ισχυρός παρασκηνιακός παράγοντας της κυβέρνησης, και το κεντρικό πολιτικό πρόσωπο του Μεγάρου Μαξίμου την περίοδο που εξελισσόταν το σκάνδαλο. Γενικόλογες αναφορές σε «πολιτική ευθύνη» και «διαπλοκή» δεν αρκούν. Οφείλει να σταθεί μπροστά στη Δικαιοσύνη και να δώσει συγκεκριμένες, δημόσιες, καταγεγραμμένες απαντήσεις για τον ρόλο του και όσα υποστηρίζει.
Στη νέα εξεταστική επιτροπή για τις υποκλοπές, ο Γρηγόρης Δημητριάδης πρέπει να είναι το πρώτο πρόσωπο που θα κληθεί να καταθέσει.
Η μάχη με το σκοτάδι είναι υπαρξιακή για το μέλλον της δημοκρατίας στη χώρα μας. Εκλογές εδώ και τώρα για νικήσει το φως οριστικά.
Η αντίδραση του ΣΥΡΙΖΑ
Ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει λόγο για «πλήρη δικαίωση» των θέσεών του, υποστηρίζοντας ότι ο πρώην Γενικός Γραμματέας της κυβέρνησης «έδειξε τον πρωθυπουργό» και «παραδέχθηκε ότι η συγκάλυψη έγινε για το κόμμα και την οικογένεια». Στην ανακοίνωση του κόμματος αναφέρεται ότι ο κ. Δημητριάδης «ομολογεί πως κινούσε τα νήματα ΕΥΠ‑Predator» και ότι «εκπροσωπεί την Ομερτά του παρακράτους», ενώ καλείται ο κ. Μητσοτάκης «να απαντήσει αν αποδέχεται όσα δηλώνει ο ανιψιός
