H τραγική ιστορία της 25χρονης που θα κάνει ευθανασία στην Ισπανία: Ο ομαδικός βιασμός, η βουτιά στο κενό που την άφησε παραπληγική και η έκκληση «θέλω να πεθάνω όμορφη»

Μια τραγική ιστορία βρίσκεται πίσω από την απόφαση της 25χρονης Νοέλια Καστίλιο από την Ισπανία να προχωρήσει σε ευθανασία σήμερα Πέμπτη με μια θανατηφόρα ένεση στο δωμάτιο του κέντρου αποκατάστασης στο οποίο διαμένει, αφού έμεινε παραπληγική μετά από απόπειρα αυτοκτονίας λόγω του ομαδικού βιασμού που υπέστη το 2022.

Η Νοέλια προέρχεται από μια δυσλειτουργική οικογένεια. Το μεγαλύτερο μέρος των παιδικών χρόνων της τα πέρασε σε θετές οικογένειες, καθώς οι γονείς της είχαν προβλήματα με εθισμούς. Το 2022 και ενώ διέμενε σε κρατικό κέντρο για ευάλωτες γυναίκες, υπέστη ομαδικό βιασμό. Στις 4 Οκτωβρίου του ίδιου έτους, αφού έκανε χρήση κοκαΐνης, έκανε βουτιά στο κενό από τον πέμπτο όροφο του κτηρίου με αποτέλεσμα να καταστεί παραπληγική.

Η ίδια έκτοτε ζούσε σε διαρκή πόνο και γι’ αυτό ζήτησε να ασκήσει το δικαίωμά της στην ευθανασία, όπως αυτό είχε αναγνωριστεί από το 2021 στην Ισπανία. Τον Ιούλιο του 2024 μια επιτροπή ειδικών από την Καταλονία έκανε δεκτό το αίτημά της, προγραμματίζοντας την ευθανασία για τις 2 Αυγούστου εκείνου του έτους. Ο πατέρας της, όμως, προσέφυγε κατά της απόφασης και πέτυχε την αναστολή της.

Η Νοέλια, όμως, δεν το έβαλε κάτω και προσέφυγε τόσο στο Συνταγματικό δικαστήριο της Ισπανίας, όσο και στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. «Θέλω να τελειώσω τη ζωή μου με αξιοπρέπεια» είπε η Νοέλια στο δικαστήριο τον Μάρτιο του 2025 με την απόφαση που εκδόθηκε τον Φεβρουάριο του 2026 από το Συνταγματικό Δικαστήριο της Ισπανίας να τη δικαιώνει. Σύμφωνα με την απόφαση «δεν υπήρχε παραβίαση των θεμελιωδών δικαιωμάτων» της Νοέλια και ως εκ τούτου έχει το δικαίωμα σε υποβοηθούμενη αυτοκτονία.

Η τελευταία συνέντευξη

Λίγα 24ωρα πριν βάλει τέλος στη ζωή της, η 25χρονη κοπέλα επικοινώνησε με την εκπομπή Ahora Sonsoles του καναλιού Antena 3 της Ισπανίας όπου έκανε μια εκ βαθέων εξομολόγηση για την απόφασή της.

«Τους έχω πει πώς θέλω να είναι. Θέλω να πεθάνω όμορφη. Πάντα πίστευα ότι θέλω να πεθάνω όμορφη. Θα φορέσω το πιο όμορφο φόρεμά μου και θα βαφτώ. Θα είναι κάτι απλό», είπε η 25χρονη αποκαλύπτοντας ότι έχει καλέσει την οικογένειά της να την αποχαιρετήσει, αλλά τη στιγμή του θανάτου της, θέλει να είναι μόνη.

«Θέλω να φύγω τώρα και να σταματήσω να υποφέρω, τελεία και παύλα. Κανένα μέλος της οικογένειάς μου δεν είναι υπέρ της ευθανασίας. Και τι γίνεται με όλο τον πόνο που έχω υποστεί όλα αυτά τα χρόνια; Δεν έχω όρεξη να κάνω τίποτα: να μην βγαίνω έξω, να μην τρώω, να μην κάνω τίποτα. Ο ύπνος είναι πολύ δύσκολος για μένα και έχω πόνους στην πλάτη και τα πόδια» εξήγησε για την κατάσταση που βιώνει από το 2002.

«Τα κατάφερα επιτέλους. Ας δούμε αν μπορώ επιτέλους να ηρεμήσω γιατί δεν αντέχω άλλο αυτή την οικογένεια, τον πόνο, όλα όσα με βασανίζουν από όσα έχω περάσει. Δεν θέλω να είμαι παράδειγμα για κανέναν, είναι απλώς η ζωή μου, και αυτό είναι όλο» είπε, επίσης, για την απόφασή της να βάλει τέλος στη ζωή της.

Ειδικά, δε, για τον πατέρα της είπε «με είδε να πέφτω και δεν μπορούσε να κάνει τίποτα. Αλλά μετά από όλα όσα έχει κάνει, δεν τον λυπάμαι πια. Δεν σεβάστηκε την απόφασή μου και δεν θα το κάνει ποτέ. Ήθελε να βάλει το σπίτι που αγόρασε στο όνομά μου για να μπορέσει να συνεχίσει να εισπράττει διατροφή. Μετά από αυτό, δεν θέλει να βάλει το σπίτι στο όνομά μου, ούτε να πληρώσει για την κηδεία, ούτε να παραστεί στην ευθανασία, ούτε στην ταφή, και λέει ότι δεν θέλει να μάθει τίποτα περισσότερο για μένα. Ότι για αυτόν είμαι ήδη νεκρή. Το καταλαβαίνω. Είναι πατέρας και δεν θέλει να χάσει μια κόρη, αλλά δεν με ακούει. Δεν με παίρνει τηλέφωνο ποτέ, δεν μου γράφει ποτέ. Το μόνο που κάνει είναι να μου φέρνει φαγητό. Γιατί με θέλει ζωντανή; Για να με κρατήσει στο νοσοκομείο;».

Η Νοέλια αφηγήθηκε επίσης ότι η μητέρα της ζήτησε να είναι μαζί της όταν θα γίνει η θανατήφόρα ένεση αλλά η ίδια της το αρνήθηκε: «Μου είπε ότι όπως με είδε να γεννιέμαι έτσι ήθελε να με δει να κλείνω τα μάτια μου και η απάντηση είναι όχι. Δεν θέλω να με δει να κλείνω τα μάτια μου. Θα προτιμούσα να πούμε αντίο και μετά, αν θέλει να έρθει, μπορεί στην κηδεία».