Ανάρτηση με τραγούδι του Βλάσση Μπονάτσου έκανε η Μόνικα Μπελούτσι στο Instagram.
Η 61χρονη ηθοποιός δημοσίευσε στο προφίλ της στιγμιότυπα από την τελευταία επαγγελματική φωτογράφηση της μεγάλης κόρης που έχει αποκτήσει με τον Βενσάν Κασέλ, Ντέβα Κασέλ, για το περιοδικό Numero και επέλεξε να τα συνοδεύσει με το τραγούδι «Μεταμορφώσεις» που ερμήνευσε ο αείμνηστος Έλληνας τραγουδιστής και ηθοποιός.
Στην ανάρτησή της έχει επιλέξει να ακούγεται η διασκευή που έχει κάνει η Matina Sous Peau, η οποία μόλις αντιλήφθηκε πως η Μόνικα Μπελούτσι είχε ανεβάσει τη φωνή της, έγραψε στο Facebook: «Εντωμεταξύ ενώ είναι Πρωταπριλιά, κι εγώ βράζω ρεβύθια, συνέβη κι αυτό… Άμα δεν πιστεύετε βάζω λινκ στα σχόλια».
Δείτε την ανάρτηση
Η Matina Sous Peau είχε μιλήσει στη Lifo για το τραγούδι αυτό, εξηγώντας πως εκφράζει μία ευάλωτη πλευρά των ανθρώπων που τη συγκινεί: «Άκουσα το κομμάτι πρώτη φορά στους “Απαράδεκτους” και πάντα με συγκινούσε γιατί αποτυπώνει με μια ευγένεια τη μοναξιά που όλοι κάποιες φορές βιώνουμε όταν οι μάσκες πέφτουν και αποκαλύπτεται η ευάλωτη πλευρά μας σ’ εμάς και στους πολύ κοντινούς μας. Παρότι δεν το έγραψε ο ίδιος ο Μπονάτσος, αλλά ο Γιώργος Ρωμανός, το γεγονός ότι αυτός το τραγούδησε, με την έντονη προσωπικότητα που είχε και την πολυτάραχη ζωή που έκανε, μεγεθύνει την αντίθεση ανάμεσα στη λάμψη της δόξας και στην ταπεινότητα της μοναξιάς, και το κάνει κομμάτι ακόμα πιο συγκινητικό», είχε πει.
Matina Sous Peau – Metamorfoseis(Vlassis Mponatsos)(w. English Subs)
Οι στίχοι του τραγουδιού
Εγώ που αλλάζω μορφή κι από στιγμή σε στιγμή θα χαθώ
Από προσώπου τησ γησ στην κόψη μιασ αστραπήσ
Μια μέρα θα εξαφανιστώ
Από τη νύχτα μεθάω και στο σκοτάδι γελάω
Βάζω μια μάσκα από φωσ και ξεχνώ
Ο κόσμοσ λέει πολλά κι όταν με κρίνει σκληρά
Η απάντησή μου είναι
Υπάρχεισ μόνο εσύ δυο φίλοι κι η μουσική
Που την καρδιά μου ξέρουν
Θα μείνω πάντα παιδί σαν το παλιό το κρασί
Στα χρόνια ταξιδεύω
Ανακατεύω μπογιέσ τραβάω ευθείεσ γραμμέσ με το νου
Φιλοσοφίεσ ακούσ από ανθρώπουσ κουτούσ
Που εμένα δε με πείθουν
Υπάρχεισ μόνο εσύ δυο φίλοι κι η μουσική
Που την καρδιά μου ξέρουν
Θα μείνω πάντα παιδί σαν το παλιό το κρασί
Στα χρόνια ταξιδεύω
Άκουσε με
Σ’ ένα ακρογιάλι στάσου κι αν ένα αστέρι πέσει πιάσ’ το
Αυτό που θέλεισ πέσ’ το όλα μπορούν να συμβούν
Κάθε λεπτό θα ζήσω σαν να ‘ταν πεσ το τελευταίο
Ο χρόνοσ κάνει κύκλο και οι στιγμέσ που κυλούν
Το μέλλον τώρα βλέπω και οι τρομπέτεσ ηχούν
Με τα φτερά μου πετάω
Εγώ που αλλάζω μορφή κι από στιγμή σε στιγμή θα χαθώ
Από τη νύχτα μεθάω μεσ στο σκοτάδι γελάω
Και στο φεγγάρι λέω
Υπάρχεισ μόνο εσύ δυο φίλοι κι η μουσική
Που την καρδιά μου ξέρουν
Θα μείνω πάντα παιδί σαν το παλιό το κρασί
Στα χρόνια ταξιδεύω
Κοίταξέ με
