ην τελευταία του πνοή σε ηλικία 75 ετών άφησε ο Βασίλης Λεβέντης, έχοντας συμπληρώσει σχεδόν μισό αιώνα πολιτικής πορείας.
Τα πρώτα του βήματα στην πολιτική τα έκανε τη δεκαετία του 1970, εμπνεόμενος από την πολιτική παρακαταθήκη του Γεωργίου Παπανδρέου, ιδρυτή της Ενωσης Κέντρου.
Ο εκρηκτικός και παθιασμένος χαρακτήρας του, που τον συνόδευε μέχρι τα τελευταία χρόνια, τον οδήγησε σύντομα στο να φύγει από το ΠΑΣΟΚ, με το οποίο κατήλθε πρώτη φορά υποψήφιος βουλευτής.
Τη δεκαετία του 1980 ξεκίνησε η πορεία που τον χαρακτήρισε μέχρι το τέλος: αυτή του μοναχικού πολιτευτή. Αξιοποιώντας τα πρώτα ιδιωτικά και δημοτικά τηλεοπτικά μέσα που εμφανίζονταν στην Ελλάδα, άρχισε να κάνει πολύωρες πολιτικές εκπομπές, με σκληρές επιθέσεις κατά του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, εστιάζοντας κυρίως σε θέματα διαφθοράς, πελατειακού κράτους και οικογενειοκρατίας.
Οι περισσότεροι τον αντιμετώπιζαν ως «γραφική φιγούρα», αλλά ο ίδιος δεν το έβαλε ποτέ κάτω.
Το 1992 ιδρύει την Ενωση Κεντρώων –όχι Κέντρου– και επί πολλά χρόνια συνεχίζει στο ίδιο μοτίβο. Με πολύ έντονο πάθος, εκρήξεις και, σύμφωνα με τους επικριτές του, πολλές φορές με ένα περιθωριακό ύφος, επικρίνει το πολιτικό σύστημα. Παρά το πάθος που επιδεικνύει μέσα από τις τηλεοπτικές εκπομπές του σε περιφερειακά κανάλια, όπως το Κανάλι 67 και αργότερα το Extra, δεν καταφέρνει να πείσει το εκλογικό κοινό.
Η μόνιμη κάθοδός του στις εκλογές δεν συνοδεύεται ποτέ από εκλογική επιτυχία, καθώς σχεδόν 20 χρόνια δεν καταφέρνει τον μεγάλο στόχο του, που είναι να μπει στη Βουλή. Οι περισσότεροι τον αντιμετώπιζαν ως «γραφική φιγούρα», αλλά ο ίδιος δεν το έβαλε ποτέ κάτω. Συνέχιζε να εκφράζει τις απόψεις του, που η πραγματικότητα είναι πως επί πολλές δεκαετίες παρέμειναν αμετακίνητες, έχοντας αποκτήσει ένα μικρό αλλά σταθερό κοινό.
Ολη αυτή την 20ετία που ο Βασίλης Λεβέντης «πολεμούσε το σύστημα» τα ποσοστά του κόμματός του κυμαίνονταν από 0,5% έως 1,8%, με την είσοδο στη Βουλή να μοιάζει με όνειρο θερινής νυκτός. Η εικόνα άρχισε να αλλάζει μετά την οικονομική κρίση, όταν οι αντισυστημικές θέσεις του βρήκαν μεγαλύτερη απήχηση. Στις εκλογές του Ιανουαρίου 2015 το κόμμα έφτασε στο 1,79%, ενώ τον Σεπτέμβριο του ιδίου έτους πέτυχε αυτό που επιδίωκε επί 25 χρόνια: συγκεντρώνοντας 3,4% εξέλεξε 9 βουλευτές και μπήκε πρώτη φορά στη Βουλή, έπειτα από 23 χρόνια συνεχούς παρουσίας στις εκλογές. Το κόμμα του μπήκε στη Βουλή μόλις για μία κοινοβουλευτική θητεία, από το 2015 έως το 2019.
Παρά το στίγμα που είχε όλα τα χρόνια της δημόσιας παρουσίας του, η κοινοβουλευτική θητεία του χαρακτηρίστηκε από αξιοπρέπεια τόσο στο ύφος όσο και στις θέσεις που κατέθεσε, προβάλλοντας την ανάγκη για συναινέσεις και κυβερνήσεις ευρείας συνεργασίας. Παρ’ όλα αυτά, η Κοινοβουλευτική Ομάδα της Ενωσης Κεντρώων γρήγορα αποδυναμώθηκε από διαδοχικές αποχωρήσεις βουλευτών, και στις εκλογές του Ιουλίου 2019 επέστρεψε στα παλιά ποσοστά, λαμβάνοντας 1,24%, και έμεινε εκτός Βουλής. Επτά χρόνια μετά το τέλος του κοινοβουλευτικού βίου του Βασίλη Λεβέντη, ήρθε και το βιολογικό τέλος του, αφήνοντας πίσω ως αίσθηση έναν sui generis πολιτικό, ο οποίος είχε πάντα πάθος όσον αφορά τις απόψεις του και κέρδισε τη συμπάθεια περισσοτέρων από όσους τον ψήφιζαν στην κάλπη.
