Το φαινόμενο πυροδοτήθηκε μετά από δηλώσεις του Προέδρου του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Ινδίας, ο οποίος, κατά τη διάρκεια ακροαματικής διαδικασίας, φέρεται να παρομοίασε άνεργους νέους που στρέφονται στη δημοσιογραφία και τον ακτιβισμό με «κατσαρίδες και παράσιτα», αναφορά που αργότερα διευκρινίστηκε ότι αφορούσε άτομα με πλαστά πτυχία. Παρά τη διευκρίνιση όμως η φράση είχε ήδη διαδοθεί ευρέως, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις, χιούμορ και διαδικτυακή κινητοποίηση.
Στο επίκεντρο αυτής της κινητοποίησης βρέθηκε το λεγόμενο «Cockroach Janta Party (CJP)» ή όπως είναι η μετάφραση του στα Ελληνικά «Κόμμα του Λαού της Κατσαρίδας», ένα σατιρικό διαδικτυακό σχήμα που αντλεί έμπνευση από την κατσαρίδα ως σύμβολο ανθεκτικότητας και προσαρμοστικότητας. Δεν πρόκειται για επίσημο πολιτικό κόμμα, αλλά για ένα ψηφιακό κίνημα που αξιοποιεί τη σάτιρα για να σχολιάσει την ινδική πολιτική πραγματικότητα.

Η ομάδα, που δημιουργήθηκε από τον Abhijeet Dipke, στρατηγικό επικοινωνίας και φοιτητή στις ΗΠΑ, εξελίχθηκε μέσα σε λίγες ημέρες σε ένα μαζικό διαδικτυακό φαινόμενο. Ο ίδιος έχει δηλώσει ότι η ιδέα ξεκίνησε ως αστείο, ωστόσο η απήχησή της ξεπέρασε κάθε πρόβλεψη, οδηγώντας σε δεκάδες χιλιάδες εγγραφές μέσω φόρμας και σε εκτεταμένη χρήση του hashtag #MainBhiCockroach (Κι εγώ είμαι κατσαρίδα).

Η δυναμική του CJP ενισχύθηκε ακόμα περισσότερο όταν πολιτικοί της αντιπολίτευσης, όπως ο Akhilesh Yadav, σχολίασαν δημόσια το φαινόμενο, ενώ υποστηρικτές του «κόμματος» εμφανίστηκαν ακόμη και σε διαδηλώσεις ντυμένοι ως κατσαρίδες. Παράλληλα, το κίνημα άρχισε να αποκτά συμβολική διάσταση, με αναφορές σε ζητήματα όπως η ανεργία, η πολιτική εκπροσώπηση και η ελευθερία έκφρασης.

Η άνοδος του CJP σημειώνεται σε ένα ήδη τεταμένο πολιτικό περιβάλλον στην Ινδία, όπου η κυρίαρχη πολιτική δύναμη παραμένει το Bharatiya Janata Party του πρωθυπουργού Narendra Modi, ενώ η αντιπολίτευση περιλαμβάνει μεταξύ άλλων το Aam Aadmi Party και το Κογκρέσο. Στο θεσμικό επίπεδο, η συζήτηση αγγίζει και το πλαίσιο λειτουργίας της δικαιοσύνης, με αναφορές στο Supreme Court of India.
Παρά την ψηφιακή του απήχηση, πολιτικοί αναλυτές επισημαίνουν ότι το φαινόμενο δύσκολα θα μεταφραστεί άμεσα σε πραγματική πολιτική ισχύ, καθώς η ινδική πολιτική σκηνή παραμένει κυριαρχούμενη από παραδοσιακούς κομματικούς μηχανισμούς και οργανωμένες δομές εκατομμυρίων μελών.

Ωστόσο, η περίπτωση του CJP αναδεικνύει μια ευρύτερη κοινωνική τάση: τη βαθιά απογοήτευση μεγάλου μέρους της νεολαίας, η οποία αισθάνεται πολιτικά υποεκπροσωπούμενη. Στο πλαίσιο αυτό, πολιτικά πρόσωπα όπως η Mahua Moitra, ο Kirti Azad και ο νομικός Prashant Bhushan έχουν κατά καιρούς τοποθετηθεί δημόσια υπέρ ζητημάτων θεσμικής διαφάνειας και πολιτικής λογοδοσίας που συνδέονται με τη γενικότερη συζήτηση.
Το CJP, με τη χαρακτηριστική του ειρωνεία και την αισθητική του διαδικτύου, συνδυάζει πολιτική σάτιρα και κοινωνικό σχολιασμό, λειτουργώντας περισσότερο ως καθρέφτης της ψηφιακής γενιάς παρά ως παραδοσιακό πολιτικό εγχείρημα. Για πολλούς νέους χρήστες, η κατσαρίδα δεν είναι απλώς αστείο σύμβολο, αλλά μια μεταφορά επιβίωσης σε ένα περιβάλλον που θεωρούν αβέβαιο και πιεστικό.
Αν και παραμένει ασαφές αν το φαινόμενο θα έχει συνέχεια, η ταχύτητα διάδοσής του δείχνει ότι η πολιτική έκφραση στην Ινδία μετασχηματίζεται πλέον και μέσα από τα memes, τη σάτιρα και τις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης, δημιουργώντας νέες, απρόβλεπτες μορφές δημόσιου λόγου.